кең иықты, шапшаң қимылды ұзынтұра әйел жайында оқырманның есінде бірдеңелер қалған болар. Ол біз бұдан бұрын да айтқандай, шашына тас байлап алып, жәрмеңке балағандарына баса-көктеп кіріп келетін жабайы дәу қатындар тұқымынан еді. Үйінде бәрін де істейтін: төсек салатын, бөлмелерді жинастыратын, ыдыс-аяқ жуатын, тамақ істейтін, бір сөзбен айтқанда, осы асхананың айбары, ашық күні және зұлым рухы еді. Оның жалғыз қызметшісі Козетта — пілге қызмет етіп жүрген тышқанның баласы секілді болатын. Әйелдің даусы шыққан кезде шыны, жиһаз, адамдардың бәрі селкілдеп қоя беретін. Оның секпіл басқан жалпақ беті кепсерге ұқсайтын. Өзіне сақал шығып кеткен. Бұл әйел көйлегін киген ілмекшінің нағыз өзі еді
