Оглавление

Алғы сөз

Бұл кітапшада Алланың қалауымен жеткізуге тырысқаным, ол өз өмірімдегі оқиғалар мен өмірден алған тəжірбелер жəне жеке ойларым. Бəлкім бұл ойларым дұрыс емес шығар, сондықтан мені қатты сынға алмауға шақырамын, өйткені менде бір күнəһар пендемін қателесуім мүмкінмін. Бұл жазғаным басылымға шығама, жоқ па ол бір Алланың қалауымен. Сондықтан бұл жазғанымды оқыған адамға өзгеге жеткізу менің аманатым болсын!

Өсек

Адам баласы өз тілімен айналасына және өзіне үлкен кес апат әкеледі. Біз көбіне өзіміз мінсіз көріп, өзгенің айыбын іздеп, айтуға құмармыз. Біреуді өсектеуге жанымыз қалап тұрады. Бұл өсектің арасына ақиқатта, жалғанда кетіп қалады. Осылайша әрі ғайбат айтушы болып қаламыз. Осы арада біз өзге адамға жүрегіне ауыр тиетін өсекті, ғайбатты таратып жүргенімізді кейде ойланбаймызда. Жаратушы бізді тілден тілге өзіміз анық білмейтін нәрсені айтпауға шақырады. Бұған жеңіл қарамауға, өйткені бұл ауыр күна екенін айтады. Сондықтан барынша жаман сөзден, жаман ойдан аулақ болайық. Қандай сөз сөйлесекте жақсыны айтайық не үндемейік. Ал егерде бір жаман сөз әңгімеге тап болсақ, бұл жала бұған сенбейтінің айтып, Алланы еске алған дұрыс болар. Бұл болмаса әңгімені жақсыға бұру қажет деп ойлаймын. Жақсы сөз сөйлеп, жақсы ойлар салып және көбірек Жаратушыны еске алсақ, бәлкім сонда ғана жақсарамыз. Жүрегіміз, жан дүниеміз жақсарып, тыныштық табады деп ойлаймын. Бала кезімде мектепте болған жайды, үйде дастарханда айтуды әдет болған еді. Бұны естіген әкем мені қатты ашумен сөкті. Осы күні ойласам, бұл дұрыс екен. Өйткені бұл -өсек, жүрегімізге қара дақ түсіруші, Жаратушыдан алыстатушы.

Ғайбат

Əлем өзгергенмен біздің әдетіміз өзгерген жоқ. Адамдар қалай зұлымдық жасаса солай жасап жатыр. Оның бірі өз тілдерінмен. Біз көбіне өзгені айыптап, өзге ту