Француз философы және ғұламасы Монтескье: «Біздің жанымыз ойлау үшін, демек, түйсік үшін жаратылған. Мұндай тіршілік иесінің білуге құмарлығы болуы керек, өйткені барлық заттар онда әрбір идея бір идеяның алдында және екіншісінен кейін келетін тізбекті құраса, біреуін көргісі келген адам екіншісін де көруді қалайды», — деп жазды [14]. Адамзаттың шындық табиғаты мен адамзаттың өзінің осы шындықтағы рөлі туралы сұрақтарының арасындағы байланыс, аты айтып тұрғандай, егер ақыл-ой сананы тудырса, адамдар неғұрлым көп пайымдаса, олар өз мақсаттарын соғұрлым көбірек орындайды. Ойлау, түйсік және өз дүниетанымын дамыту адамның жай ғана маңызды емес, аса маңызды ісіне айналды. Осылайша, Ағартушылық дәуірі басталды.
