Пайғамбарымыздың бөле-жара айта кетер бір қасиеті – адам баласындағы бір-біріне қарама-қайшы мінездерді өз бойында ерекше үйлесімділікпен жинақтай білуі еді.
Көркем мінез жайлы білмек болған бір кісіге Пайғамбарымыз (с.а.с.): «Кешірімділікті ұстан, жақсылыққа бұйыр және надандарға сырт бер»1, – деген аятты оқып:
Тынығып дамылдауларың үшін түнді, айналаны еркін көріп, тіршілік етулерің үшін күндізді жарық етіп жаратқан – Алла. Әлбетте, мұнда (Алланың сөзіне) құлақ асатын қауым үшін көптеген ғибратты дәлелдер бар»12, – делінеді.
Әлемдегі жұмбақ сырлар ашылған сайын оның таңданысы саналы ғибадатқа ұласып, Ұлы Жаратушыны танып-білуге деген құлшынысы артқан үстіне арта түспек.
Алла Тағаланы тану білімсіз жүзеге аспайды. Ал Оны танытпаған білімді «толық білім» деп айтуға келмейді.
