NARIMAN NҰRTӨLEU
ŠǏĞARMAŠǏLǏĞǏM
жазушы
НАРИМАН НҰРТӨЛЕУ
жеке әндер, өлеңдер, тақпақтар, мақалдар аудармалар жинағы
АЛҒЫ СӨЗ
Өзінің арманы мен мақсаты үшін бірде-бір қадам баспаған адамдардың қаншамасы солай мәнсіз құр өмір сүріп, тұрмыстық тіршіліктен шыға алмай, елге аты шықпай, мәңгілікке арманына қол жете алмай кетті.
Негізі армандар адамдардың бала кезінен қанаттарын қақтырып, алға қарай жетелейді дейді. Құдайға шүкір, бұл өмірде армандау тегін. Бұл дүниеде әр адам баласы өзінің өмірдегі орнын тапса бір жөн. Ал таппаса ше? Онда не істейді? Өзінің орнын тапқан адамдар, бұл өмірде бақытты шығар иә, шіркін-ай.
Шыны керек мен арнайы жазушы, не сценарист, не болмаса комикс әлде манга жазушысы болу мен үшін үш ұйықтасам да арманымда да мақсатымда да болған жоқ. Бірақ бала кезінен хобби ретінде өзінше сурет салатынмын, кішігірім шығармалар жазатынмын, мектепте өзім ватман қағазға стен-газеталар құрастырып сызып салатынмын. Кейінірек, бірақ өзім түсінбеймін қалай, бұл жазғандарымның бәрі ұсақ-ұсақ мәтіндерден толық ауқымды туындылар шыға бастады. Бастауышта балаларға арналған бейнелеу өнерінің курсына үш ай жазғы демалыста барғанмын. Неге суретші болмадым, сол күйі белгісіз. Суреттерімде көбінесе тірі табиғатты, жануарлар әлемін, ғарыштық кемелерді бейнелейтінмін. Айтпақшы иә менде бала кезімде ғарышкер болғым келді. Ғарыштық кемемен Құс жолын кезіп, тұрлі-түсті әлемшарларды (планеталар) аралап, бүкіл ғаламды (вселенная) саяхаттап ұшқым келді. Тағы бір айта кетерлік жайт, автокөліктердің суреттерін журналдардан, газеттерден қайшымен қиып дәптеріме желіммен жабыстырып жинайтынмын. Және сосын болашақтағы ғарыштық кемелерді де құрастыруды жақсы көретінмін. Білмеймін өзіме қатты ұнайтын. Тағы президент болуды армандайтынмын. Бірақ ешбір арманым әзірге орындалған жоқ.
Неге шығармаларыңды ертерек баспаға беріп шығармадың деушілерге айтарым, қайталап айтамын мен жазушы болуды армандамадым және өз-өзімнің қабілетіме, тәжірибеме сенімді болмадым. Сондықтан да мені қатты сынға алып сөкпеңіздер. Бірақ маған бәрібір, мен өзім үшін солай қаладым және солай жаздым. Бұл өмірде елдің бәрінің пікірін тыңдай берсең, одан өмірде ештеңеге жетпейсің. Оданша шама-шарқың келгенше өзің үшін өмір сүр.
Менің ең басты және ең шынайы ынталандырғышым (мотиваторым) ол менің өліммен бетпе бет келгенде пайда болды. Өлім аузында үш-төрт рет болғанмын. Кішкентай кезімде батып кеттім, мектеп оқушысы кезінде этажкадан құладым, кейін студент кезімде сабақ жұмыс сессия деп жүрегім шыдамай автобуста құлап түстім, одан соң тағы жұмыстан үйге келе жатқанда ұшып түстім. Былай енді ауызбен айту оңай, бірақ ол кезде шыны керек қалжыңдайтын хәлде болмадым. Сондықтан «ертең жастай өліп қалсам не болады екен, онда армандарым мақсаттарым бітпей қалса не болмақ, әлі алда қаншама жасалынбаған іс-шаралар бар» — деген ойлар мені күніге мазалайды. Ал оған дейін жүре бергенмін ғой, жаңағындай өмір бойы жас боламын деп, қайдағы иә саған. Өлімді өзіңнің тұла бойыңмен сезінбегенге дейін, өмірдің қас қағым сәт қысқа екенін түсінбейсің.
Менің жазғанымды түсіне алмай отырсаңыздар, мені түсініп қажет емес. Білемін маған көбісі психологқа барсын дейді, бірақ психологқа барсаң өзіңді жынды қылып тастайды. Кей-кезде психологтардың өздеріне психолог қажет ау деймін.
Жалғастыра кетейік, содан кейін енді өскенсін, универде заңгерге оқып жүргенде, киноға қызығушылығым артты. Миымда бір керемет қазақша кинолар түсіру туралы ойлар басым болды. Тіпті санамды жаулап алды десе де болады. Бір кездері универді бітірген соң киномен ауыра бастадым. Актер боламын деп соттағы жұмыстан шығып, массовкаларда түсе бастап, одан ары эпизодтар да, кейін уақытымен келе-келе неше түрлі рөлдерді сомдап түстім. Бірақ шыны керек бұған дейін кітап жазу, кино түсіру тіптен ойымда болмапты. Әйтеуір өмірдің өзі мені соған басынан бастап итермелей берді ма, әй білмеймін, бірақ ол туралы еш өкінбеймін. Болар іс болды, бояуы сіңді.
Содан әлгі өзім кино түсіруге бет бұрдым. Ол кезде енді жұмыстеп жүрмін, жұмыстан ты бос уақытта жаңағы съемкасына түсіп қоямын, бірдеңе бірбәле көріп үйреніп жүрмін. Соның арасынша, басымда идеялар бүлкілдеп сорпа сияқты қайнап, ет пісіп жатыр, ақырындап сценарий жазуды үйрене бастадым. Қысқаметрлік фильмдерде өзім түсіп, өзім соларға сценарий жаздым
