Англия ва жаҳон жониворлари,
менинг сўзим борар ҳайвон зотига,
чорлар далалардан, молхоналардан
янги замонларнинг саодатига.
У кун келар, келади албат,
энг буюк покликнинг пок мавжудоти,
одам деганлари тугайди абад,
қолади дунёда ҳайвонлар зоти.
Бошқа бошимизда қамчин ўйнамас,
бўйинтуруқ бўғмас томоқни бошқа,
майли, синиб кетсин извош ярамас,
аравани тортмас ул тулпор қашқа!
Эртамиз бўлади албат фаровон,
йўнғичқа, пичан-у дон-дунлар сероб,
омборлар тўладир, ҳамма ёқда дон,
толемиз ёрқин, тепада офтоб.
Англия осмони чарақлар ёрқин,
сувлари покиза, ирмоқлар – шиша,
қўшиқ куйлар энди шамоллар шошқин:
биз озодмиз энди мангу, ҳамиша!
Сўз берамиз бугун бир-биримизга –
қўлга олажакмиз тақдиримизни!
Чўчқалар, товуқлар, сигирлар – барча
жангда жасоратли тутармиз ўзни!
Англия ва жаҳон жониворлари,
менинг сўзим борар ҳайвон зотига,
чорлар далалардан, молхоналардан
янги замонларнинг саодатига. [1]
