Алмадай бұғағыңыз, иегіңіз, сымға тартқан күмістей сүйегіңіз, жан-діліме сіз ғана ие едіңіз. Арман-қалауымның қожасы мен биі едіңіз. Әппақ көркіңіз көзді байлап арбайды, бір құшуға ойым кетіп, қиялым көкке самғайды. Жұп-жұқа тамағың қағаздай екен. Өбе алмаған менің бағым аздай екен. Бейне бір тамағыңнан ішкен асың көрінеді. Мойын беріп, сөзіме құлақ ассаң, кеу-дем шаттыққа бөленеді
Жүсіп Зылиқа
·
Әділбек Нәби
