Алла Расулы былай деді: «Адамдарды келемеждейтін әрбір адамға жаннаттан бір есік ашылады. Сосын оған «кел, кіре ғой» делінеді. Әлгі адам жүгіріп барып кірмекші болғанда, есік жабылып қалады. Кейін тағы бір есік ашылады. Адам тағы да жүгіріп барып кірмекші болғанда, есік жабылып қалады. Әлгі адамға «кел» деп дауысталғанда енді бармайтындай хәлге келгенше оны осылай алдайды, келемеждейді»120
