айтпашы, тіпті әзілдеп те айтпа. Ғажайып нәрсені сен әлдебір айлаға айналдырасың.
Равич үндеген жоқ.
— Сосын… мұның бәрі бейне бір сен менен жалыққандай және мені тастап кетуді ойластырып жүргендей естіледі.
Равич оны сырттай сүйсіне бақылап отырды.
— Басқа-басқа, ол туралы уайымдама, Жоан. Уақыты келгенде мен сені емес, керісінше, сен мені тастап кетесің. Бұл айдан анық.
Әйел ызалана жұлқынып, бокалын қайта қойды.
— Бұл не деген далбаса! Мен сені ешқашан тастамаймын. Неге тағы да менің басымды қатырып отырсың?
«Мына көздердің ішінде
Салтанат қақпасы
·
Эрих Мария Ремарк
