Кўпчилик яхши маънода “ижтимоий ёрдам” объектига айланди. Аҳоли гуруҳлари кимдандир нимадир кутиб, болаларча ожиз ҳолатга тушиб қолди. Бошқаларга ёрдам бериш касбга айланди. Бу одамларда боқимандаликни пайдо қилди, уларнинг ўзига бўлган ишончини йўқотди, аммо ёрдамга эҳтиёж туғилган вазиятларни тўлиқ бартараф эта олмади.
