Меккеге барды асығып,
Кебежеге теңдесіп,
Түйеге мінді асылып.
Құжыра салды Меккеге,
Дыбысы жерді жарады,
«Құнанбай тәкие салды» деп.
Жеті жасқа келгенде,
Сабақ алып оқыған,
Әзіреті жасынан.
Қатағанды жыршы деп,
Алып келдің ұялмай.
Екі езуіңді күлкіден,
Отырарсың жия алмай.
Орыныңнан қаларсың,
Ақырында тұра алмай.
Арғыннан шыққан бір байды,
Айтып саған берейін,
Кесіріңді көрейін.
Арғыннан
Айтыстар
·
Сүйінбай Аронұлы
