Сараң болудың тағы бір себебі – кедей болып қалудан қорқу. Мұндай қорқынышы бар адамдардың көзі ештеңені көрмейді. Құранның бір аятында: «Кедейліктен қорқып, бауыр еті балаларыңды өлтірмеңдер. Оларға да, сендерге де ризық-несібені Біз береміз. Оларды өлтіру расында да үлкен күнә»158, – деп, адамдар бұл жаман сезімдерден аулақ болсын делінген. Негізінде, сараңдық – пайғамбарлар мөрі болған әзірет Мұхаммедтің (с.а.с.) үмбеті жайлы қорыққан ең басты рухани кеселдің бірі. Ол кісі: «Мүмінде мына екі нәрсе болмайды: бірі – сараңдық, екіншісі – ел ұнатпайтын жаман мінез!»159 – деп, сараңдықтың негізінде кәпірдің сипаты екеніне ишарат еткен. Әлбетте, сараңдық жасаған кәпір болмайды, алайда мүмінге сараң болған жараспайды. Сараң адамды Алла мен Елшісі жақсы көрмегені секілді адамдар да жақсы көрмейді.