Што гэта? — крыкнула настаўніца.
— Гэта Насця Закрэўская цэлымі торбамі га-рох у клас носіць! — закрычаў Серж.
— Насця, нашто ты гарох у клас носіш? — за-пытала настаўніца.
— Гэта я купіла суп варыць.
— Табе мама сказала купіць?
— Я сама. Мая мама жыве ў Маскве.
— I заўсёды ты так?
— Не, раней дзед усё купляў, а цяпер ён ля-жыць хворы. Мне трэба і купіць, і суп зварыць, і ў аптэку пайсці, і яго дагледзець. А як я пасля заняткаў пайду купляць, калі тады мне адразу да-дому бегчы, — можа, яму, хвораму, што трэба, — ён жа і так колькі гадзін, пакуль я тут, адзін ля-жыць.