— Ал мен келген де жоқпын!
Равич оны көзімен атып жеп жіберердей, қанша қиналса да өзін әрең ұстап тұрды.
— Жарайды, солай-ақ болсын. Бірақ сен телефон соқтың ғой.
— Соқтым, себебі зәрем зәр түбіне кетті.
— О, Құдайым! — деп тістенді Равич. — Не деген ақымақтық! Болды, шаршадым әбден!
Салтанат қақпасы
·
Эрих Мария Ремарк
