Бір жолы бір әйел кісі Пайғамбарымызға келіп: «Уа, Расулалла! Маған бір көмегіңіз керек» деді. Бұл жасы жеткен кәрі кісі өзінің не айтып, не қойғанын да білмейтіндей күйде еді. Осы себепті Расулалла ол кісінің ақылынан алжасқанын айып көрмеді. Қажетінше көңіл бөліп, өтінішін орындады12.
Тағы бір жолы бір кісі келіп, Расулалланың алдында дірілдеп қалтырай бастағанда, Алла елшісі «Бауырым, қорықпа. Мен патша емес, Құрайыштың қатқан нан жеген әйелінің баласымын» деген еді13.
Үй ішіндегі жүріс-тұрысы да қаншалықты кішіпейілдігіне дәлел еді. Айша анамыздан «Расулалла үй ішінде қандай еді?» деп сұралғанда, «Расулалла үйге келгенде, қандай да бір бөлекшелік көрсетіп, оқшау отырмай, мейлінше кішіпейілдік танытатын. Өз киімінің жыртығын өзі жамайтын, қойларын сауатын, үй шаруасына келгенде жұбайларына да жәрдем ететін. Базарға барып, сауда жасай қалса, өз жүгін өзі көтеріп келетін. Затын өзі көтеріп келетін. Жолай кездескен сахабалары «Бізге беріңіз, біз алып жүрейік» десе, «Әркім өз жүгін өзі көтеруі тиіс» дейтін14
Кіру не тіркелу пікір қалдыру үшін