ijoratchilarimiz va kosiblarimiz qaysi bir ishga qo‘l urmasinlar, uning foydasi va zararlari haqida fikr qilmaydilar. Natijada raqobat maydonida ajnabiy savdogar va hunarmandlardan mag‘lub bo‘ladilar. Tijoratchilikning eng buyuk martabalaridan, to eng past do‘kondorlik darajasigacha olib tadqiq qilsangiz, ko‘rasizki, bir armani, bir yahudiy yoki ovro‘palik va o‘rus savdogari bizdan yaxshiroq ishlab, ko‘proq foyda oladi. Bitta yahudiy savdogar qancha turkistonlik savdogarlarning ko‘zini boylab qo‘yadi yoki bir armani duradgori qancha buxorolik duradgorni qoyil qilib qo‘yadi. Nimaga shunday? Chunki ular bilag‘on; muhokama, mulohaza va tafakkur qiladiganlardir. Bular esa na biladilar, na muhokama qiladilar va na o‘ylashga qodirlar. Hamma ishni falak gardishiga, taqdir taqozosiga havola etib, chordana qurib o‘tira beradilar. Наr bir ishni tole va falak gardishidan deb bilish zaiflik va nodonlikdan bo‘ladi.
Оила ёки оилани бошқариш тартиблари
·
Abdurauf Fitrat
