Бұрынғы студенттерімнің бірінен сабақ аяқталған соң бірнеше айдан кейін хат келді. Мұны сүйікті хабарламаның бірі деп айта аламын. Ол соңғы лекцияда берген тапсырмам сәттілікке жетуінің кілті болғанын жеткізді. Ақырғы сабақта бірнеше студент дәріс аяқталған соң өзгеруге ынтасы жоғала ма деп алаңдады. Топ оларға әлеуметтік қолдау көрсетті. Тәжірибесімен бөлісу, кемінде парталасымен әңгімелесіп тұру секілді тәсіл оларға ынта сыйлады.
Сонымен, соңғы сабақта кейбір студент қобалжығанда, оларға өзара электронды поштасымен алмасуды сұрадым. Сөйтіп келесі аптаға жоспары бір-біріне айтып отыруды ұсындым. Жауап беруші тарап «Жоспарлағаныңызды жүзеге асырдыңыз ба?» деген сыңайда хабарлама жіберуі тиіс.
Бірнеше ай өткен соң хат жазған студент алған бетінен таймауына әсер еткен бірден-бір нәрсе — бейтаныс адамға сөзінде тұрған-тұрмағаны туралы есеп беру болғанын мойындады. Содан кейін олар өзара көмек көрсететін командаға айналды. Олар бірнеше ай бойы хат алысты. Содан кейін байланыс тоқтады. Өйткені ол өзгеріп, бұдан былай біреудің қолдауын қажет етпейтін еді.
Кіру не тіркелу пікір қалдыру үшін