Адам әрбір нығметтің артында Алланың рақымы тұрғанын түсінсе, бірден топырақ күйге түседі. «Мен бір жай адаммын ғой, әлсізбін. Өзімнің қолымнан не келсін? Бәрі Құдайдың берген қуатымен болып жатыр. Садақа беріп жатсам, Алланың берген мүлкінен беріп жатырмын. Мен деген жай ғана Аспаздың қолындағы шөміш сияқтымын. Шөміш ешқашан тамақты мен беріп жатырмын демейді» деп, терең ойға беріледі
Мінезді өзгерту алхимиясы
·
Мирас Кесебаев
