Пенде дүниеге жалаңаш келеді, жалаңаш кетеді. Адам – ғапыл, дүниені дер «Менікі». «Менікі» деп жүргеннің бәрі – Оныкі. Сараңның ашкөз ниеті мен пиғылы өлгенше тыйылмайды. Тыраштанып қанша мүлік жиғанмен, тіршіліктен бір сабақ жіп те бұйырмайды. Шаранамен туған кісі бөз оранып өтеді, бір сағымды қуғанменен, ұстай алмай кетеді.
Мың сұрақ
·
Санжар Керімбай
