Буддизмнің негізін салған Будда алғашында дініне әйелдерді қабылдамаған. Ұзақ уақыт бойы күмәнданып жүріп ақырында келіссе де, «олар Буддистер қоғамына аса қауіпті» деген пікір айтқан.
Исраил құқығы бойынша қыздар әкелерінің үйіндегі қызметші ретінде саналатын. Тіпті әкелері кез келген уақытта оларды базарға шығарып сататын. Ажырасу құқығы күйеуінде ғана болып, күйеуі қалаған уақытында ажырасып кете алатын.
Парсы патшалығы Иранда ер адамдар анасы мен қарындасына құрмет көрсетпейтін, керек десеңіз, қарындасымен үйлену олар үшін абырой саналған. Тіпті бір-біріне осылай жасауға кеңес беретін.
Ежелгі Рим мен Грецияда әйелдің заттан айырмашылығы жоқ еді. Күйеуі қаласа дені сау кезінде, қаласа өлген соң, әйелін басқа біреуге бере салатын. Әйелдің ол кездегі құны біреуге оп-оңай сыйға тарта салатын мүлік яки затпен бірдей еді. Әйел басқа біреулермен төсек қатынасына баруға мәжбүрленетін. Платонның пікірінше, «Әйел – қолдан-қолға өтетін көпшіліктің ортақ малы».
Ежелгі Қытайда әйел адам ретінде саналмайтын. Тіпті оған жеке өзіне тән ат та қойылмайтын, оның орнына «Бір, екі, үш...» деген сандармен шақырылатын.
Англияда V ғасырдан XI ғасырға дейін күйеуі әйелін сататын болған. «Жұмақта алғашқы күнәнің себепкері болған және осылайша адамзатты жамандыққа итермелеген әйел» деп сенген христиан өкілдері әрдайым әйелді шайтан деп санап келген.
Кіру не тіркелу пікір қалдыру үшін