Мен ешуақытта ұрылардан да, кісі өлтірушілерден де қорыққан емеспін. Олар тек сыртқы қауіп, бұл тым қатерлі емес. Тегінде, өзіңнен қорқуың керек. Жоққа сенушілік — міне, нағыз ұрылар; кесірлік — міне, нағыз қанішерлер. Ең үлкен қауіп-қатер өз ішімізде бұғып жатыр. Өміріміз бен әмиянымызға төнген қатерді ойлаудың қажеті не? Одан да жан-дүниемізге төнген қауіп-қатерді ойлайық та, — деді.
Аласталғандар. 1-том
·
Victor Hugo
