– Мұхамбеттің үмбеті ең қиын кезеңде өмір сүреді. Ол кезде дін ұстаған шоқ ұстағанмен бірдей болады. Ұстаса, қолы күйеді. Тастаса, иманы кетеді. Ол заманда жерлер жақындайды. Теңіздер тартылады. Дәстүрі тәрк болады. Дүниеқоңыздық сәнге айналады. Бүкіл бұзық пен қызық жердің бетіне шығады. Дүние де бұрын-соңды болмаған әлем-жәлем, қызыл-жасыл түрге енеді. Ол кезде уақыт үш есеге қысқарады. Адамдар құлшылыққа уақыт таппай қиналады. Мұндай шырғалаңнан діннің турасын тауып, әділдік үшін күресу екінің біріне нәсіп болмайды. Бірақ сонда да олардың арасында арды күзетіп, әділдікті түзететін дидар талап құлдарым болады. Олар мені сүйеді. Мен оларды сүйем. Табанды құлдарым момындарға жұмсақ, қараниет залымдарға қатал келеді. Елдің өсек-аяңынан қорықпай, Хақтың ілімін таратуға тырыса береді. Оларға пейіштен де бөлек артықша нығметтерім бар. Ол – менің дидарым! Қияметте менің дидарымнан асқан қызық та, нығмет те болмайды, – деді. Қалам аса ілтипатпен жазып жатты. Ұлық Алла:
– Заманның қыспағынан ғапылдыққа бой алдырған Мұхамбеттің үмбеті көп болады. Оларға Мұхамбеттің шапағатшы нығметін нәсіп етемін. Себебі Мен әділетті Құдаймын. Бірақ шарты сол: олар пайғамбарына салауат айтсын. Мұхамбетті өзінің туған ана-анасынан да артық жақсы көретін дәрежеге жетсін. Кешірім сұраса, тәубесін сол мезетте Мұхамбеттің құрметіне қабыл етемін, – деді.
Сол кезде болашақ үмбетінің қиын тағдырын біліп тұрған пайғамбардың Нұры Алланың шапағат нығметін естігенде шаттанып: «Иә, мейірімді Алла, мен саған ризамын», – деп емірене тіл қатты