Дәл осы кезде Әбу Бәкір тесікті бітеген өкшесінің қатты ауырғанын сезді. Аяғын тартып тесікке үңіліп, барлай қарап еді, ішінен басын шығарған жылан қайтадан көрінбей қалды. Бұл жылан Пайғамбарымыздың нұрлы дидарын қайткенде де тамашалағысы келгендей амалсыз Әбу Бәкірдің өкшесін шағып алды. Жыланның уы өкшесін солқылдатып, сыздатқанда жаны қиналып, ойбай салғысы-ақ келгенмен, Алла елшісін оятып алмайын деп үнін шығармай шыдап отырды. Жыланның уыты шыдатпағаны соншалық – еріксіз көзінен жас шығып кетті. Оянып кеткен Алла елшісі:
– Не болды? Неге жылайсың? – деп бәйек болып еді,
– Аяғымды жылан шағып алды, – деп жолдасы үн қатты.
Адал досының удан азаптануына Пайғамбарымыз құр қарап отыра алмайды. Өзі үшін жанын да аямас азаматқа қолынан келер көмек ұсынып, дұға етіп, қолымен жылан шаққан жерді емдеді
Хазірет Әбу Бәкір
·
Құдайберді Бағашар
