– Сүндетке отырғызғанда, ауырсынып жылап жатып: «Құдай-ай, бұл қорлықты көргенше, қыз қып неге жаратпадың!..» – депті. Сон-да шешесі: «Ақылсыз балам-ау, қыз болсаң бала таппас па едің, содан қиын боп па?» – десе, мынау: «Ойбай, онысы тағы бар ма еді?» – деп, жылауын тыя қойып, шыдай беріпті, – деді. Үлкендер ақырын мырс-мырс күліп қойды.
Абай жолы 1-том
·
Мұхтар Әуезов
