Расулалла (с.а.с.) күндіз де нәпіл құлшылықтар жасайтын. Әуелгі парыз намаздарын немесе кейінгі сүннет намаздарын, күн шыққандағы намазын, жаңбыр дұғасы мен намазын, Күн мен Ай тұтылғанда оқылатын намазды, сапар намазын, мешітке кірерде оқылатын «тәхиятул-мәсжид» намазы секілді нәпіл намаздарын да қалдырмайтын.
Расулалла (с.а.с.) нәпіл құлшылықтарды орындауға көбіне түн мезгілін таңдайтын. Себебі күндізгі уақытының басым бөлігі мемлекет істерімен, адамдармен өтіп, бос уақыт табыла бермейтін. Оның үстіне күндізгі құлшылыққа қарағанда түнгі мезгілде жасаған құлшылықтың құндырақ келетіндігін ескерткен
хадисте Пайғамбарымыз: «Адам ұйықтағанда шайтан оның желке тұсына үш түйін салады, оянып, Алланы еске алған кезде бұл түйіндердің біреуі шешіледі, ал дәрет алып, намаз оқыған кезде түйіннің қалған екеуі тарқайды», – деген
Қадірлі сахабалардың бірі Әбу Сағид әл-Худри (р.а.) жеткізген бір хадисте Расулалла (с.а.с.) былай дейді: «Қандай да бір адамдар Алланы еске алу мақсатында жиналатын болса, оларды періштелер қоршап, үстерінен рақым нұры жауады, оларға жан рахаты (жүрек тыныштығы) беріледі және Алла оларды періштелердің алдында мақтанышпен айтады»
Аббастың (р.а.) осы жайында мына бір хадисі ой саларлық. Бірде Расулалла (с.а.с.) өзін тыңдап отырған мешіттегі жамағатқа былай деген еді: «Алла әр пайғамбар үшін шаһуат (құштарлық) жаратқан. Менің шаһуатым – түнгі намазда»