Қазір көкіректен ғайып болған ұғымның бірі – ҚАЙСАР РУХ! Оның орнын жігерсіздік, жылауықтық, қайратсыздық, табансыздық, жауапкершілік арқаламайтын ездік, еркіндікке ұмтылмайтын бейшаралық, саналы түрде сілкінбейтін еріншектік басты. Қайсар рухты мүсіркеу тілейтін, жылам-сақтықты семірте түсетін оңбаған бір термин ауыстырды. Ол – «балалық травма»!
Соның бір айғағы былай: пенде ақыл-парасаты өзінен асып түскен екінші бір ірі тұлғаны танытуға тырысып, күн-шілдікке салынбай, соның ерлігін паш етпек болғанда өзі де автоматты түрде кемел адамға ұқсап шыға келеді. Ғаниды танытам деп төбелескен Өзбекәлі Ғани сияқты тау тұлғаға айналды
Жұрт екеумізді көріп, толқып, тебіреніп кетті. Бір қара-саң, Өзекең бәрінің алдында кішірейіп, менен кешірім сұрап тұрған сияқты. Ал шындығында кішіпейіл мінезімен биіктеп, тау тұлғаға айналып кетті. Кісіліктің кішілікте екенін ісімен дәлелдеді.
Біз не үшін соғысып жатырмыз, білесің бе? Мәдениет үшін. Мәдениеттің негізгі өзегі – тіл, тарих, дәстүр, әдебиет, руханият, дін, өнер үшін қан майданда жан алысып, жан берісіп жатырмыз. Мәдениетке ақшаны аз бөлетін болсаң, онда соғысып не керек?»
Қазақстанға келдің бе? Мұнда жұмыс істеп, тамақ жедің бе, сол елдің мемлекеттік тілін білуге міндеттісің! Бірауыз қазақша түсінбей, қазақ әндерін қайтіп зерттеп жүрсің? – деп ұрсып тастады.
