Ul orazp gulpo‘shi sumanposhint xush,
Ul ko‘zi xumoringu qalam qoshing xush,
Ul tun kabi, sumbul kabi zulfing xushdir,
Oshiqqa jahllar ila ayloshing xush...
Yod etmasa yorni mard dilin shod etmas,
Yor, der yuragi o‘zgaga faryod etmas.
Ishq yo‘lida oshiq degani andoqdir,
Do‘zax neyu jannat nimadir, yod etmas...
Shu lahza senga fidoyi jon lozim emish,
Ruhingga nisor ruhi ravon lozim emish.
Kim qolgay ekan jahon aro bilmasmen,
Ey do‘st, chunonsanu chunon lozim emish...
Abdulmajid Majdud binni Odam Sanoiy XII asrda yashagan buyuk shoir va allomadir. U Xurosonning G‘azni shahrida tug‘ilgan va shu yerda vafot etgan.
«Agar muslimiyat Sanoiyning ulug‘ligini ko‘ra bilsaydi, jamiki mo‘minlarning boshidan qalpog‘i tushardi», - degan edi Jaloliddin Rumiy.
Mendin necha yuz jurmu gunoh ko‘rmishsen,
Lek lutfu karam birla ayab turmishsen,
Sen menga suyuksen, ahli olamga suyuk,
Chin lutfu karam sohibi sen ermishsen...
Ul subhi visoldin yiroq erdi adam,
Ishqing bila bir go‘shada erdik hamdam.
Kunduzlari, oh, qoshimda hamdam yo‘qdir,
Tunlarda g‘aming hamdan erur menga, ne g‘am...
