Gardun o‘zi — necha sobitu sayyor emish,
Daryo o‘zi — necha chashmayu anhor emish.
Dunyo ishidan hamisha voqif bo‘lkim,
Sen bilganing ul bitta emas, bisyor emish.
Ko‘rdim necha dardu g‘am, davoyim sen o‘zing,
Chekdim necha oh-voh, havoyim sen o‘zing.
Ashkimni faqat sening yo‘lingda to‘kdim,
Har nechaki chorladim, sadoyim sen o‘zing...
Sen ketdingu men asiri manzil qoldim,
Bu dardu g‘amu alamga mashg‘ul qoldim.
Bedil ekanimnn sal unutgan erdim,
Ko‘ngil senga boz kechdiyu bedil qoldim...
Gar forig‘ erur ushbu jahondin havasim,
Yo‘q ushbu jahon ichra tuzog‘u qafasim.
Har onda chaman ziynati men birla emish,
Chun rangi tarovati bahordek nafasim...
Suhbat tunu sayri gul sahar istar emish,
Har soz taronai digar istar emish.
Pirlikda go‘zallar labidin kechmasmen,
Tishsiz kishi shir ila shakar istar emish...
Har kimsaki to shikasta, dilxun bo‘lmas,
Ul mulki vafoda qadri afzun bo‘lmas.
Dunyodagi har tosh bo‘lavermas yoqut,
Har qatrayi suv gavhari maknun bo‘lmas...
