Болған жоқ ешбір қоғамда!
Сабасы толық өзендер
Сарқылмақ па екен Дунайға?
Бәйтерек, қайың, емендер
Бас имек пе екен қурайға?
Тұйғынға жүрген төбеңде,
Жарбаңдап ұшқан төменде
Жапалақ бөгет болар ма?
Ашынған көкте, еңбекте;
Жаралған бақ боп неше елге
Ырысты жерде, әлбетте!
Сүй деді нәрлі жас құрақ,
Сүй деді бұлақ сарқырап,
Тырна да солай тіл қатты,
Жамбылды солар жырлатты.
Немісті қожа тұтқан ел,
Соларды шолып, бір сұрақ
Қояйын, көңіл бөліңдер:
«Жеңудің кілті неде екен?
Сарқылмас күштің көзі не?»
Жаз тілі қалай дер екен,
Салыңдар құлақ сөзіне:
Жеңудің кілті ежелден —
Өшпейтін күнде, көсемде;
