автордың кітабынан сөз тіркестері  Новая зямля

Якуб Колас

– Дай, Божа, за год дачакаць
Здаровым, вясёлым, жывым
І новы Вялікдзень таксама спаткаць
У добрым здаровейку ўсім,
Каб гора і смутку не зналі.
– Дай, Божа! – разам адказалі.

Міхал пачуў, што ён – пылінка,

А век людскі – адна хвілінка.

З адным рассватаешся тут,

Там у другі залазь хамут.

Ох, цяжка, цяжка ў людзі выйсці

І моцна стаць на свае ногі,

Бо многа ў свеце вас, парогі.

Каб трохі зменшыць перашкоды,

Пахібкі матухны-прыроды.

І гэтай думкай, як бы хваляй,

Падхвачан дзядзька, чэша далей

Ідзе, на жыта погляд кіне,

На нівах сэрцам адпачыне,

Няўжо канец табе, пагроза,

І вечны ціск пад панскім ботам,

І страх знайсці канец пад плотам?

А на стале – скаварадзішча,

І скваркі правяць там ігрышча,

Звычай спраўляючы свінячы,

І скрозь яешню пар гарачы

Клубкамі коціцца і смыча

І нос прыемненька казыча.

Для завяршэння ладнай справы

Хадыка вынуў штось з-пад лавы.

І ставіць ён на стол… бутэльку,

Каб акрапіць сваю зямельку.