Бір жолы бір әйел кісі Пайғамбарымызға келіп: «Уа, Расулалла! Маған бір көмегіңіз керек» деді. Бұл жасы жеткен кәрі кісі өзінің не айтып, не қойғанын да білмейтіндей күйде еді. Осы себепті Расулалла ол кісінің ақылынан алжасқанын айып көрмеді. Қажетінше көңіл бөліп, өтінішін орындады12.
Тағы бір жолы бір кісі келіп, Расулалланың алдында дірілдеп қалтырай бастағанда, Алла елшісі «Бауырым, қорықпа. Мен патша емес, Құрайыштың қатқан нан жеген әйелінің баласымын» деген еді13.
Үй ішіндегі жүріс-тұрысы да қаншалықты кішіпейілдігіне дәлел еді. Айша анамыздан «Расулалла үй ішінде қандай еді?» деп сұралғанда, «Расулалла үйге келгенде, қандай да бір бөлекшелік көрсетіп, оқшау отырмай, мейлінше кішіпейілдік танытатын. Өз киімінің жыртығын өзі жамайтын, қойларын сауатын, үй шаруасына келгенде жұбайларына да жәрдем ететін. Базарға барып, сауда жасай қалса, өз жүгін өзі көтеріп келетін. Затын өзі көтеріп келетін. Жолай кездескен сахабалары «Бізге беріңіз, біз алып жүрейік» десе, «Әркім өз жүгін өзі көтеруі тиіс» дейтін14
Ешқашан алдына қойған асты ұнатпағанын білдірмеген. Ондайда қаласа ауыз тиіп, қаламаса, қол созбайтын. Тамақтан бұрын қолын жуатын, астан кейін де тағы бір мәрте қол мен ауызын міндетті түрде шаятын. Дастархан басында алдына қойылған асты «бисмиллаһ» деп бастайтын. Өзіне жеткілікті ғана тамақ алатын, яғни жегенінен артылғанын қоқысқа төкпеудің алдын алатын. Дастарханға отырғанда өзі тоқ болса да жанындағылардың тамақтанғанын қалайтын. Ас алып отырған кезде рұқсат алмастан дастарханнан біреудің тұрып кеткенін жөн көрмейтін. Астың таза, әрі адал жолмен келуін қадағалап, астан кейін «әлхамду лиллаһ» дейтін. Айтарлықтай себеп болмаса, шақырған орындарға баратын. Үй иесі алдына қандай ас қойса да тәбетпен жейтін. Қонаққа шақырған үй иесін ренжітпеуге тырысатын. Суды түбі көрініп тұрған ыдыстан ішетін.
Ардақты Пайғамбар түсі білінбейтін басқаларға ауыр тимейтін иіс су себінгенді ұнататын. Ондай хош иіс өзіне сыйға тартылса, тартынбай қабыл алатын. Асықпай баппен сөйлеп, әр сөзін анық айтатын. Тіпті тыңдап отырғандар айтқан сөздерін жаттап алатын. Сөйлегенде тыңдаушыларының таныс-түсінігіне, деңгейін назарға алатын.
Пайғамбарымыз бір сөзінде: «Адам денесінде жұдырықтай кесек ет болады. Ол сау болса, бүкіл дене сау болғаны, ол бұзылса, бүкіл дене бұзылады. Абайлаңдар, тұспалдағаным − жүрек»24, – деді.
Ұйқыдан тұрғанда мына дұғаны оқыған: «Алла тағалаға мақтау айтамын, бізді ұйықтатқаннан кейін қайта оятты, түбінде Өзіне қайтамыз».
Жатарда мына дұғалардың бірін оқығандығы да айтылады: «Алла тағалам, Сенің атыңмен ұйықтап, Сенің атыңмен оянамын».«Алла тағалаға мақтау айтамын, бізге жегізді, ішкізді, бар мұқтаждығымызды өтеді, үйімізді паналатты (бақыт ұялатты). Қалағанындай жейтін, ішетіні жоқ, кеш түскенде паналайтын жері жоқ небір тіршілік иелері бар».
Ұйықтар алдында мына дұғаны оқитын: «Уа, Раббым! Мені және құлдарыңды қайта тірілтетін күні азабыңнан сақтай көр!»
Сүйікті Пайғамбарымыз өмір сүрген дәуір шуақты дәуір, бақытты кезең (Аср сағадат) деп аталған
Әлеуметтік ортаның ықпалына қарай тәрбие алғандарға түсіністікпен қарау, дөрекіліктеріне шыдау, қателіктерін тиісінше түзеуге тырысу.
Бірақ Пайғамбарымыз оның дөрекі қылығына қабақ шытқан жоқ. Өзінің өшін алу үшін кек қайтаруды көздеген болса, оның дінге деген ниетін суытып алуы мүмкін еді. Сондықтан Пайғамбарымыз оның әрекетіне түсіністікпен қарау арқылы оның дінге бір табан жақындауына жағдай жасады.
Негізінен, Алланың Өзі Расулалланы тәрбиелеген. Хақ тағаланың тәрбиесінен өткен мінсіз ғажап тәрбие болмасы анық55.