автордың кітабынан сөз тіркестері  Хадыка

Сыракомля Уладзіслаў

Што я варты без працы?

Пчолы — гэта набытак і скарб, ягамосці,

А ў сумлення ўсё роўна ты навідавоку, —

Не схавацца нідзе!

У сабе нёс пагоню, бо гнала сумленне.

Глупства суд чалавечы! У сэрцы глыбока —

Горшы суд… Там сумленне адно валадарыць,

Зуб за зуб патрабуе і вока за вока…

дык нясіце ланцуг, я гатовы да кары.

Што я варты без працы?

Бадзяцца павінен, Загніваецца сэрца ад думак паганых.

Як ні кінь, ад людзей не схаваеш злачыну,

Не ўсё роўна вісець: ці на плошчы,

ці ў лесе?

У сабе нёс пагоню, бо гнала сумленне.

Цёмны я, невучоны, пачаў спадзявацца:

Час злачынства астудзіць, забудуцца людзі,

I віну акуплю я пакутай і працай.

Я пакутаваў гэтак

Цёмны я, невучоны, пачаў спадзявацца