Адамдар, — деді Герәлт басын бұрып, — құбыжықтар мен үрейлі дүниелерді ойлап тапқанды ұнатады. Сонда өздерінің ұсқынсыздығы байқалмай кетеді деп ойлайды. Әбден маскүнемдікке салынып, өзге жұртты алдап-арбап, ұрлық жасайды. Әйелдерін қамшының астына алып, қарияларды ашықтырып азаптайды. Тауық қораға түскен түлкінің аяғын балтамен шауып немесе жер бетіндегі соңғы тұяқ сыңармүйізге жебе жаудырады. Бірақ соған қарамастан таңертең үй-үйді аралап жүретін мартуды өздерінен де қорқынышты деп санағанды ұнатады. Сонда ғана жаны жай тауып, өмірі жеңілдеп қалады.
