Ұры мен жылан ойнатушы
Базарда жүрген ұры үнділік жылан ойнатушының ұйқыда жатқан әп-жыланын ақымақтықпен ұрлап алыпты. Жылан ұрыны шағып, ол өз ұрлығынан қаза болыпты. Жылан ойнатушы күрсініп:
– Байғұс-ай, не ұрлап жатқаныңды да білмедің-ау. Күндіз-түні Құдайға жалынып, жыланым табылсын деп тілеп едім. Жыланымның уы толып, қиналып жүр еді. Ақыры саған шашқан екен ғой, – депті.
Әй, дәруіш, кейбіреулер осылай арзан олжа таба-мын деп жүріп бәлеге ұрынады. Себебі оңай олжа мен ажалдың арасы бір-ақ елі. Бірақ «жеңіл», «оңай», «арзан», «тегін» деген сөздер адамды қашанда құ-мартып өзіне шақырып тұрады
