Міне, әзірет Фатима мен Пайғамбарымыздың арасында сүйіспеншілікке негізделген ажырамас берік байланыс бар еді. Ол әкесінің тәрбиесінде өсті, сондықтан әдебі, сөйлеу мәнері, отырысы, тұрысы – бәрі-бәрі әкесіне ұқсайтын3. Пайғамбарымыз да өзінің пәк ұрпағын тәрбиелеп шығаратын қызын қатты жақсы көрді. Сүйікті қызы қасына келгенде, түрегеп қарсы алатын. Қолынан ұстап, «Қош келдің, қызым!» деп, ілтипат көрсетіп, жанына немесе өзінің орнына отырғызатын4.
