Өмірден керегін күшпен алмақ боп тағдырмен тайталасар дәрмен бізде енді жоқ. Біз қашқынбыз. Өзімізді өзіміз тағдырдың тәлкегіне тастап қашып барамыз, өз өмірімізден өзіміз жеріп қашамыз. Біз он сегіз жаста ғана едік, осынау жарық дүниені, өмірді сүюді жаңа ғана бастағанбыз, амалсыз соған өзіміз оқ атуға мәжбүр болдық. Алғашқы жарылған снаряд тура біздің жүрегімізге тиді.
