Алла Тағала Өзінің шексіз қазынасындағы нығметтерді сол арқылы бізге береді. Адамдардың бір бөлігі, бірінші кедей адам сияқты, бұл сыйлықтардың түпкі иесін танып, оған шүкіршілік етеді.
Бір бөлігі болса: «Мен сұлтан-пұлтан көрген жоқпын, мен бұл ағашты, сиырды көріп тұрмын. Бұл жемістерді ағаш жасап жатыр, ал сүтті сиырлар өзі істеп шығаруда» – деп, «елшілерді» ғана көре алады. Бұл нығметтердің шынайы иесі болған Алланы танымайды және сенбейді.
Бұл әлемнің иесі, жаратушысы Алла Тағала, бізге сансыз нығметтерді түрлі себептер арқылы сыйлап жатыр. Бұл себептердің бірі болған ағаштар, әлгі хикаядағы елшінің «сен сұлтанға шүкір ет, бұл сыйлықтарды мен берген жоқпын, сұлтан саған сыйлауымды бұйырды» дегеніндей,
