Сол себепті Ислам діні баланы өлтіруден (қыз балаларды тірідей жерге көму секілді) қатаң тыйып, оны үлкен күнәлардың қатарына жатқызады. Өйткені олай істеу жаратылыс заңына қайшы. Әйел болмаса ұрпақ өрбімейді. «Азыл, яғни, мәниді әйелдің жатырына емес, сыртқа ағызу баланы көмудің бір түрі» – деп айтқандар осыны меңзеген. Үйленген адам – Алла тағаланың қалауын орындаған адам. Ал бойдақ өмір сүруді таңдағандар – Алла тағала қаламаған әрекетті жасағандар. Алла тағала құлдарының жер бетінде тірі қалғанын қалағандықтан жарлы-жақыбайға тамақ беруді әмір етті. Сондай-ақ осылай жасауға ынталандырып, оны өзіне берілген қарыз деп атап: «(Дүниесін Алла жолында жұмсау арқылы немесе мұқтаждарға зекет-садақа беру арқылы) Аллаға жақсы қарыз беретін кім бар?»18 – деген.
18 Бақара, 2/245