Бейне бір күзетуші қазынасын,
Құшақтап Ләйлісінің құлпытасын.
Жапанда жалғыз қалып Айсыз-Күнсіз,
Ағызып топан судай төкті ол жасын.
Бауырын кеудедегі шам ғып жағып,
Жүрегін жараланған қолына алып.
Есігін сұр бейіттің ашып тұрып,
Сөйледі бір күрсініп, жасы тамып.
