Сопылар арасында рационалды ақылға байланысты мы-надай қызықты тәмсіл бар. Ұлық Алла әуелде ақылды жа-ратқанда екі көзін соқыр қылыпты. Қос жанары көрмейтін АҚЫЛ сипаланып, тыпыршып, тықыршып, бір орында тұра алмапты. Мазасы қашып:
– Сен кімсің? – деп сұрай беріпті. Сонда Иесі:
– Сені жаратушы Раббыңмын! Екі көзің көр болғанымен, Мені іздеуден шаршамайтын иманды құлымның сенімді серігі сен боласың. Мені анық көрмесең де, көңілің тыныш таппай өле-өлгенше Мені іздеумен боласың, – деген екен.
– Мені неге соқыр қылдың? – дейді.
– Мен – білуші Құдаймын! Оның да хикметі бар. Екі көзің көр болғанымен, сені жетекке алатын Ар мен Иман бар.
Осы екеуінің етегінен ұстасаң, көзіңнің кемдігінен жапа шекпейсің. Сенің бойыңда жойқын күш бар. Ар мен Иман-ның жетегінде жүрмесең дүниені бүлдіресің, – депті.