Әйтеуір болуы анық бірі байдың.
Жоқ болмас, бірі ғана құры байдың,
Өзі - нән болса керек, руы - айдын.
Осы астың біз айтпай-ақ өзі айтады
Болғанын әлдеқандай сұмырайдың.
Іріңдеп, сығырайып екі көзі,
Болыпты Керейдің бір бұлдысы өзі.
Алдынан дау, аузынан сөз кетпепті,
Айтқанда Керейлерше «Дәудің өзі».
Оларша - жердің белі, таудың құзы,
Ата ұлы, арыстандай кер ауызды.
Біздерше - хат білмейтін бір қатты шал,
Жуан ит сүйек бермес, жалмауызы.
Қар кетгі, көк жетілді, ағаш мүлги,
Жетіпті Сағынайдың жылы жылжи.
Қар жұқа, қысы жақсы, жер соны боп,
Сол жылы Арқа елінде болып ед күй.
Қатарлап қаладайын үйлерді ылғи.
Көше боп көк майсаға тігілген үй.
Айтылған қыстай сауын, ұлы дүбір,
Хат алған неше дуан, болыс пен би.
Әр елдер тұрғы-тұрғы, алыс, жақын
Жаратып келіп жатқан дәмелі атын.
Бас қосқан неше дуан ақтарылды ас,
Жалпақ, жұрт түгел естіп жатты даңқын
Кіру не тіркелу пікір қалдыру үшін