Ашып айтса түсінікті әрі тыңдаушыға зияны жоқ сыр. Бірақ оны тыңдаушыларға ықпалы күшті болуы үшін теңеу және тұспалдау жолымен білдіреді. Және оның артықшылықтары айқын, бұл заттар оған әсер етуі үшін маңыздырақ болуы керек. Мысалы, біреу «Пәленше доңыздарға інжуден әшекей тағып жатыр» деп айтса, ол бұл сөзбен білім мен даналықты надандарға беріп жатқанын тұспалдады. Бұны тыңдағандардың бір бөлігі әуелі заһир (айқын) мағынасын түсінеді. Ал ақиқатты іздеген ақиқатшылар адамның қолында інжудің, ортада доңыздың жоқ екендігін көрген кезде, сөз сөйлеушінің не айтқысы келгенін бірден түсіне қояды. Адамдар осы сырды және ақиқатты ұғынуда бір-біріне ұқсамайды.
Ихия улумид-дин (1-том). Ғибадат бөлімі
·
Имам Ғазали