Жұлқып-жұлқып жіберетін суық желі де, қарып кететін аязы, төбеңнен меруерт моншақ шашқандай төге салатын тамшылары да сыралғы, зәулім үйлердің арасында өкпесі қысылған ескі саяжайдан шыққан көк сағым түтінге бөгіп тұрған кезіне де, қапалақ қар себелеп, кір мен шаңнан аршылған кезіне де бірдей аңсармын, тас бауыр селқостығы да жақын.
