Сауапты әрі игі істерде өзара жарысу
فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ
«Жақсылық жасауда өзара жарысыңдар» («Бақара» сүресі, 148-аят).
وَسَارِعُوآ اِلٰى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمٰوَاتُ وَالْاَرْضُ اُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ
«Раббыларыңның жарылқауына және шы-найы тақуалар үшін әзірленген кеңдігі жеті қат аспан мен жердей болған ұжмаққа асығыңдар» («Әли Имран» сүресі, 133-аят).
- 66 -
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللّٰهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ الصَّالِحَةِ، فَسَتَكُونُ فِتَنٌ كَقِطَعِ اللَّيْلِ الْمُظْلِمِ يُصْبِحُ الرَّجُلُ مُؤْمِنًا وَيُمْسِي كَافِرًا، وَيُمْسِي مُؤْمِنًا وَيُصْبِحُ كَافِرًا، يَبِيعُ دِينَهُ بِعَرَضٍ مِنَ الدُّنْيَا»
Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен хадисте:
«Алла елшісі (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм): «Игі һәм сауапты іс жасауға асығыңдар, өйткені жақын келешекте жер бетінде қараңғы түндей түнерген көптеген бүліктер белең алады. Сол кезде адам таңертең мүмін болса, кешке қарай кәпір20, кешке кәпір, таңертең мүмін болып тұрақсыз күй кешеді. Ойланбастан болмашы дүниелік нәрсеге бола дінін сатады», – деп айтты» – деген (Мүслим, иман 186).
20 Бұл хадистегі «кәпір» сөзі – діннен безген шынайы кәпір немесе Алланың берген нығметтеріне шүкіршілік білдірмейтін адам мағынасында.
- 67 -
عَنْ جَابِرٍ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: قَالَ رَجُلٌ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ أُحُدٍ: أَرَأَيْتَ إِنْ قُتِلْتُ فَأَيْنَ أَنَا؟ قَالَ: «فِي الْجَنَّةِ » فَأَلْقٰى تَمَرَاتٍ كُنَّ فِي يَدِهِ، ثُمَّ قَاتَلَ حَتّٰى قُتِلَ.
Жәбир (р.а.):
«Ұхұд шайқасы болған күні бір сахаба: «Уа, Алланың елшісі! Егер ерлікпен қаза тапсам (о дүниеде) қайда боламын?» – деп сұрады. Пайғамбарымыз (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) оған: «Жаннатта боласың», – деді. Сонда ол бірден қолындағы әлі жеп тауыспаған құрмаларын тастай салып, ұрысқа кірісіп кетті де, қаза тапқанша аянбай шайқасты», – деп айтты (Бұхари, мағази 17; Мүслим, имара 143).
- 68 -
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللّٰهِ، أَيُّ الصَّدَقَةِ أَعْظَمُ أَجْرًا؟ قَالَ: «أَنْ تَصَدَّقَ وَأَنْتَ صَحِيحٌ شَحِيحٌ تَخْشٰى الْفَقْرَ وَتَأْمُلُ الْغِنٰى، وَلَا تُمْهِلْ حَتّٰى إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ قُلْتَ لِفُلَانٍ كَذَا وَلِفُلَانٍ كَذَا، وَقَدْ كَانَ لِفُلَانٍ»
Әбу Һурайра (р.а.):
«Бір кісі Пайғамбарымызға (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) келіп: «Уа, Алланың елшісі! Қандай садақаның сауабы көп?» – деп сұрады. Пайғамбарымыз (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм) оған: «Денсаулығың мықты кезіңде, әрі бойыңды сараңдық билеп, байыған үстіне баюды көздегеніңде берген садақаның сауабы мол болады. Ал зекет пен садақаны жан алқымға келіп, «мынаншасын пәленшеге берем, мынаншасы да түгеншенікі» дейтін өлім аузындағы сәтке дейін кешіктіруші болма, өйткені өлген соң жиған-терген дүниең онсыз да түгеншенікі болады», – деп жауап берді», – деген (Бұхари, зәкәт 11/уәсая 17; Мүслим, зәкәт 92).
- 69 -
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِىَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللّٰهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «بَادِرُوا بِالْأَعْمَالِ سَبْعًا، هَلْ تَنْتَظِرُونَ إلاَّ فَقْرًا مُنْسِيًا، أَوْ غِنيً مُطْغِيًا، أَوْ مَرَضًا مُفْسِدًا، أَوْ هَرَمًا مُفْنِدًا أَوْ مَوْتًا مُجْهِزًا أَوِ الدَّجَّالَ فَشَرُّ غَائِبٍ يُنْتَظَرُ، أَوِ السَّاعَةَ فَالسَّاعَةُ أَدْهٰى وَأَمَرُّ»
Әбу Һурайрадан (р.а.) жеткен хадисте: «Пайғам-барымыз (саллаллаһу аләйһи уә сәлләм): «Жеті түрлі бәле бастарыңа келмей тұрып, ізгілік істеуге асығыңдар! Әлде сендер естен тандырар кедейлікті, азғындыққа бас-тайтын байлықты, берекені қашырар ауру-сырқауды, алжытатын кәрілікті, аяқастынан алқымнан алатын ажалды, ғайыптан келетіндердің ең жаманы – Тажалды, не болмаса қиямет күнінің келуін күтудесіңдер ме? Расында, осылардың ең қорқынышты да тым ащы болғаны – қиямет-қайым», – деп айтты» – делінген (Тирмизи, зуһд 3).
Кіру не тіркелу пікір қалдыру үшін