So‘lg‘un, qora, turg‘un dema. Ko‘rdim
mungli kechaning mungli chog‘inda,
ko‘b mungli uyimning qirog‘inda
yolg‘uz iki narsa yondosh-da:
biri sham’im,
biri...
ko‘nglim!
Boshqa hama tinch, jim,
o‘chlab uzonishda.
Shunday kechalarni sevaman men,
bunda yugurish yo‘q,
so‘rg‘ilush yo‘q.
Yurmoq-da, oldamoq-da ko‘rulmas;
yolg‘uz ko‘runish,
soxta kulish yo‘q.
Yov shakli ko‘zimdan
Ko‘b uzoqda.
Do‘stlar esa undan-da yiroqda.
Shunday kechadan o‘rgulaman men!
Yurt qayg'usi (she'rlar)
·
Abdurauf Fitrat
