bir o‘limga hukm etilgan odam qatl etilmasdan bir soat oldin, agar men juda ham baland bir erda, qoyaning tepasida, faqat ikki oyoq sig‘adigan bir joyda yashashimga to‘g‘ri kelganda, atrofim esa zimiston qorong‘ilik, tubsiz, intihosiz okean, abadiy zulmat, abadiy yolg‘izlik va abadiy bo‘ron esib yotgan bir muhit bo‘lsa-yu shu bir qarich erda tik turib bir umr, ming yil, million yil yashashga to‘g‘ri kelsa, shunda ham shu hayot o‘lib ketganga qaraganda ming marta afzal, deb bilardim! – degan ekan. Faqat yashamoq, yashamoq va yana yashamoq!
