Oti... Grigoriy Aleksandrovich Pechorin edi. Juda yaxshi yigit edi, men sizga aytsam; ammo tabiati biroz g‘alatiroq edi. Masalan, yomg‘ir demay, sovuq demay ertadan kechgacha ovda yurardi; hamma sovqotib, o‘larday charchasa, unga hech narsa qilmasdi. Ammo ba’zida uyiga kirib olardi-da, sal shamol esdi deguncha shamollab qoldim derdi; darcha taqillab ketsa, bir seskanib, rangi oppoq oqarib ketardi;
