Осылайша бәрі таласып жатқанда Топырақ қана сынықтық танытыпты. Тәңірсі Аспанның мақтаншақтығын, Таудың тәкаппарлығын, Алтынның баянсыз жылтырағын, Желдің тұрақсыз құбылма мінезін, Оттың қатыгездігі мен Тастың мейірімсіз қаттылығын жаратпады. Тек Топырақтың сынықтық, кішіпейіл мінезін ұнатты.
Топырақтың қойны толған береке. Алтын-күміс, ас-ауқат, жеміс-жидек содан өніп шығады. Үстіне нәжіс төксе, одан хош иісті гүл өсіріп шығарады.
Лас су жерге сіңіп, тәтті бұлаққа айналады. Жасаған жақсылығын міндетсіну топырақтың табиғатына жат. Сондықтан адам ұрпағы неғұрлым топыраққа ұқсаса, соғұрлым Тәңірдің алдында қадірлі болады екен.
