Өте пайдалы сананы дүр сілкіндірген кітап болды
Адамдарды екіге бөлуге болады параллель мән пирамидалық мән😍😍😍
49 бет медицинадағы сөдер адамды емдеп или ауыртады
«Джекобсон мен Розенталь эксперименті» атты әйгілі ғылыми тәжірибе бар. Бұл екі ғалым арнайы сынақ дайындап, жүз оқушының IQ деңгейін тексереді. Алайда оның қорытындысын мұғалімдерге сол күйі ұстата салмайды. «Интеллектуалы ең төмен» он баланы тізімнің басына шығарып қояды. Сөйтіп қорытындысын мұғалімдерге өткізеді. Үш жылдан кейін әлгі жүз оқушыдан қайтадан тест алады. Тізімнің басына шығарылған әлгі он бала бұл жолы расында жоғары IQ-ға ие екенін көрсетеді. Бұл тәжірибе психологтарды таңғалдырды. Кейіннен ДжекобсонРозенталь эксперименті «кері байланыс механизмі» ретінде кеңінен қолданылатын болды.
Томас Эдисон мектептен келіп, шешесіне мұғалімнің беріп жіберген хатын ұстатады. Шешесі хатты оқып алып жылайды. Томастың «Неге жыладыңыз, не деп жазыпты?» деген сауалына:
– «Сіздің кішкентай Томасыңыз – өте зерек, алғыр бала. Болашақта дана болатын азамат! Мұндай зерек балаларды оқытуға біздің мектептің қабілеті жетпейді. Сондықтан ұстаздық етуді өз қолыңызға алуыңызды сұраймыз» деп жазыпты, – деп жауап береді.Арада талай жылдар өтіп, шешесі қайтыс болады. Бала Томас бұл кезде ержетіп, аты әлемге жайылып жатқан кез. Шешесінің шаң басқан жүктерін ақтарып отырып, сол ескі хатты көзі шалады. Бір кездері мұғалімінің шешесіне жазған хаты екенін бірден таниды. Оқып қараса: «Балаңыздың ақыл-есі дұрыс емес. Біздің мектеп ондай баланы оқыта алмайды. Сондықтан үйде өзіңіз оқытуға тура келеді», – деген екен. Бұл жолы Эдисон жылады. Бірақ ол мұғалімдердің тірлігіне емес, шешесінің даналығын ойлап жылады. Ата-ана мен мұғалімнің мойнына жүктелетін жауапкершіліктің үлкені осы – адам табиғатын қапысыз тани білу.
Клиникамызға біраз бүлдіршінді алдырып, тәжірибе жасап көрдік. Терапевт балаларды екі топқа бөлді. Әр топтың алдына үлкен тостақ толы құлпынай қойылды. Бірінші топқа жақсы піскен, жеуге жарамды құлпынайды теру; ал екінші топқа іріген-шіріген, жеуге жарамсыз құлпынайды сұрыптау тапсырылды. Осылай бірнеше күн қайталадық. Бұл тапсырма біткен соң құлпынай толы тостақты әрірек қойдық. Тостақта шамамен сексен пайыз жеуге жарамды құлпынай бар. Сосын мына құлпынайдың қаншасы жеуге жарамды, қаншасы жарамсыз деп сұрадық. Нәтижесі бізді таңғалдырды.
Бірінші топ жақсы құлпынайдың пропорциясын дәл бағалады.
Ал екінші топ жарамды жемістің үлесін тым азайтып жіберді. Олардың пессимистік көзқарасқа ұрынғаны анықталды. Ғылымда мұны «кесел көзқарас» (unhealthy attitude) дейді».
Кесел көзқарас» күйзеліске алып келеді. Кейде ата-ана баласының бойындағы әлдебір ерекшелікті кемшілік көріп, қайткен күнде де соны өзгертуге күш салады. Осылайша өзіне ғана емес, балаға да салмақ түсіреді. Ата-ана әр жағдайда өзіне сыни көзқараспен қарап, мәселені кеңінен бір талдап көруге міндетті.
Оның үстіне ата-ана баланың басына түскен барлық ауыртпалықты өзіне артып алып, кезкелген проблемасын өзі шешіп беретін болса, баланың бойында күрескерлік қасиет қайдан дамысын? Балама қамқорлық жасадым дегені, керісінше, зиян келтіргені болып шықпай ма? Ондай бала әр заматта пассив болып шығады.
Қоғамда мынадай көзқарастар бар: «Адам таршылық көрмей, азап шекпей, уайым-қайғысыз өмір сүруі керек. Сонда ғана біз позитив бола аламыз. Бақыт дегеніміз осы. Басымыз аман, бауырымыз бүтін кезде ғана атой салып алаңға шығып, күрескер бола аламыз. Сонда ғана көп шаруа бітіреміз. Ал өзі тауқымет шегіп жүрген адам өзгені қалай жарылқасын?».
