Әулеттегі ақылды, алғыр, мектепті үздік оқығандар-ды ақшаны күреп табатын маңызды мамандыққа жөнелтеміз. Ғылым-білімге икемі жоғын «Сен молданың оқуын оқи сал. Мешітке имам болсаң, аштан өлмейсің» деп медресеге жөнелтеміз, – дедім.
– Құдай-ау, сақтай гөр! Сонда ұлт пен ұлыстың түп-та-мырынан іріп-шіруіне өздерің жол ашасыңдар ма? Жұрт «Алланың үйі» деп мешітке жиналады. Жалқауға дінді оқытып, мінберге шығарасыңдар. Сосын уағызын тыңдап, оның нұсқауымен жүресіңдер ме? Имамның кім екенін біліп отырып, соған ұйып намаз өтейсіңдер ме? – деді шошынған түрде.
– Оның несі қате? Жұрт сәждеге жығылып, парызын өтесе болды емес пе? Имамның кім екенінде не шаруамыз бар?
– Онда несіне ел азды, қоғам тозды, дін іріді, билік шіріді, қазақ құрыды деп аттандап жүрсіңдер? Бәрін өзде-рің қолдан жасап отырсыңдар ғой?
