Сондықтан адамның ең жанды, ең нәзік дүниесі сезім болса, сезімнің ең биік шыңы – сүйіспеншілік. Ал сүйіспеншіліктің өлшемі – ақыл-парасат. Ал ақыл-парасатсыз сүйіспеншілікті сезіну, ойлау қателік.
Ертеде ұстаздардың бірі аппақ қағазға бір қара нүкте қойып, шәкірттерінен:
– Қағаздан не көріп тұрсындар? – деп сұраған екен. Сонда шәкірттері бір ауыздан:
– Қара нүкте көріп тұрмыз, – депті. Сол кезде ұстазы:
– Міне, көрдіңдер ме, сендер бір парақтағы соншама ақ жерді көрмей, кішкене ғана қара нүктені көріп отырсыңдар, – деген екен.
Алланы сүймегенді Алла да сүймейді. Алланы сүймеген адам өзге ешкімді де сүйіп жарытпайды. Өйткені кеудеде Аллаға сүйіспеншілік болмайынша, басқаға сүйіспеншіліктің болуы мүмкін емес. Сүйіспеншіліктің субьектісі – Алла, Алланың құдіреті, қуаты, рухы.
